1. YAZARLAR

  2. Reşit Öztürk

  3. GELDİK, GÖÇÜYORUZ
Reşit Öztürk

Reşit Öztürk

GELDİK, GÖÇÜYORUZ

A+A-

                   

          GELDİK,   GÖÇÜYORUZ

 

Geldik, göçüyoruz bu dünyadan

Baktık birçok şeyin tadına

 

Biraz yarım oldu, biraz yanlış oldu

Altmışlı yaşlar, ömrümüzü doldurdu

 

Torun sayısı, bir elin parmaklarını geçti

Bizim gençlik de tren gibi geldi geçti

 

Artık, düğünlere yakışmıyor bedenim

Cenazeler, mevlitler, camilerdir yerim

 

Dualar, sohbetler, düşünceler, namazlar

Tesbihler, el öptürmeler, nasihatler, vaazlar

 

Biz göçüyoruz artık, evlatlarım bu diyardan

Dünya, hayat size, gençlere emanet

 

Biz ebedi âleme gidiyoruz, rahmet-i rahmana

Evlatlarım, arkadaşlarım, emanet olun Allah'a

 

      GÖZYAŞIMI   ARKADAŞ   YAPTIM

 

Senin suçun yok yavrum, kaderimin suçu bu

Ne yaptıysa, kaderim yaptı bana

 

Seni ellerimde tutmak isterdim ama

Olmadı bazen, başaramadım

 

Kömür gözlerine bakamadım, doyamadım

Pardon, mavi gözlerine demem gerekirdi

 

Aslında bazen sevemedim, alamadım, doyamadım

Neye doyamadığımı da bilmiyorum ama

 

Sevmeye sevilmeye doyamadım

Sevmeye sevilmeye de doyulmaz ki

 

Ama artık ve hep şunu biliyorum ki

Dünya fani, sevmeler yetersiz

 

Sen benim hayat yoldaşımsın

Sanma, bir koltukta iki karpuz olur

 

Bırakma beni, yalnızlığın kollarına

Yalnızlık bana kan olur, dar olur

 

Ömür, birlikte yaşamaktır

Sevmektir, küsmektir, tartışmaktır

 

Ama asla şiddet değildir, haksızlık değildir

Bunlar benim kitabımda yoktur, olmamıştır

 

Böyle gördüm, böyle öğrendim, böyle inandım

Geceleri yastığımla gözyaşımı, arkadaş yaptım

 

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.