Ligin ertelenen maçında Samsunspor deplasman da Çaykur Rizespor’un misafiriydi. Deplasman galibiyetimizi en son 20. Hafta Kasımpaşa karşısında almıştık. Takım erteleme maçı ve hafta içi olduğu için sessiz sedasız Rize’ye gitti.

Hafta içi olması nedeni ile herhalde Rize’de seyirci maça ilgi göstermedi. Seyirci olmayınca stadyumlarda hava sönük ve silik oluyor. Takımlar sahaya çıkarken bile o beklediğim heyecan ne yazık ki yoktu.

Tatsız tuzsuz, şekersiz çay tadında maç giderken ilk yarının son beş dakikasında kelimenin tam anlamı ile dağıldık. Üç gol yedik. Teknik direktörümüz Thorsten Fink kırmızı kart görerek son zamanlarda varlığı ile yokluğu belli olmadığından yedek kulübesinde olmasan da bir şey olmaz diyerek dördüncü hakeme temastan kırmızı kart gördü. Maçı Berlin’den Rize’de seyretmeye gelen arkadaşımızın tribünde yanında çekirdek çitleyerek seyretmeyi tercih etti.

İkinci yarının başlarında Samsunspor bir gol daha yiyerek adeta yemeğin üzerine çayı içmiş olduk.

İkinci yarı her iki takım birinci yarıdan daha istekli idi. Ancak her şey Rizespor lehine işliyordu. Gerçekten tarihi fark olabilirdi. Allah’ın sevgili kuluymuşuz da bu kadar kötü bir takım ve oyunla bir elin parmaklarını geçmeyecek kadar yedik.

Bu kötü gidişimizde, işlerin iyi gittiği zaman kimleri tebrik ve takdir ettiysek, işler kötü gittiğinde de onları sorumlu tutuyor ve bu böyle gitmemeli diyoruz. Bundan sonra takımı ligde diri tutacak bir hedef kalmadı. Takım da zaten bayat balık gibi. Herkes kötü, ama bence en kötümüz ve tahminlerime göre seneye bizde olamayacak Thorsten Fink.

Evet taze demlenmiş çayın demliğini bu skor ve oyunla Fink üzerimize dökmüş oldu.

Bakalım bu sonucun reçetesi neler olacak.

Kalın sağlıcakla.