Bazen gökyüzü anlatır, insan yalnızca dinler. Bulutlar ağır ağır birikir, rüzgâr hafifçe yön değiştirir ve ardından yağmur başlar. Ne bir telaşı vardır ne de bir açıklama ihtiyacı… Kendi ritmiyle düşer toprağa. Kimi zaman ince ince, kimi zaman bütün gökyüzünü önüne katmışçasına güçlü.

Yağmurun en güzel tarafı belki de budur: Herkesin hayatına aynı anda dokunur ama herkeste başka bir duygu bırakır.

Kimi için berekettir yağmur, kimi için çocukluğundan kalma bir hatıra. Kimi pencerenin önünde oturup damlaları izler, kimi ıslanmamak için adımlarını hızlandırır. Bir başkasıysa şemsiyesini kapatıp yüzüne düşen damlaların tadını çıkarır. Aynı gökyüzünün altında, aynı yağmura bambaşka anlamlar yükleriz.

Benim içinse yağmurun ayrı bir dili var. Özellikle akşam saatlerinde, sokaklar sessizliğe bürünürken cama vuran damlaların sesini dinlemek… İnsanın zihnindeki kalabalığın yavaş yavaş dağılması gibi. Sanki gün boyunca biriken bütün yorgunluklar, gökyüzünden süzülen damlalarla birlikte biraz olsun hafifliyor.

Yağmur yağarken şehir de değişir. Kaldırımlar parlar, ağaçların yaprakları yıkanır, toprak kendine has kokusuyla insanı geçmişe götürür. O koku var ya… Bir anda çocukluğunu hatırlatabilir insana. Eski bir sokağı, unutulmuş bir günü ya da hiçbir yere yetişmek zorunda olmadığın zamanları…

Belki de bu yüzden yağmuru yalnızca bir hava olayı olarak görmemek gerekir. O, doğanın kendini yenilemesidir. Kuruyan toprağa can, susayan dallara umut, akarsulara hareket verir. Bazen hayatın devam edebilmesi için gökyüzünün de ağlaması gerekir.

Elbette yağmurun her damlası huzur getirmez. Şiddetlendiğinde sellere, taşkınlara ve zorluklara neden olabilir. Doğanın güzelliği kadar gücünü de hatırlatır bize. Bu yüzden yağmuru severken tedbiri elden bırakmamak, doğanın dengesine saygı duymak da gerekir.

Yine de hafif bir yağmurun altında yürürken insanın içine dolan o tarifsiz hissi anlatmak kolay değil. Sanki dünya biraz yavaşlıyor, hayatın gürültüsü bir adım geride kalıyor.

Belki bugün biraz yağmur yağmalı…

Toprak nefes alsın, ağaçlar yıkansın, sokaklar serinlesin. İnsanlar da bir anlığına durup gökyüzüne baksın. Her şeyi yetiştirmeye çalıştığımız bu hayatta, bazen yalnızca yağmurun sesini dinlemenin de bir güzellik olduğunu hatırlayalım.

Çünkü bazı güzellikler büyük olaylarda değil, pencereye düşen küçücük bir damlada saklıdır.

Ve bazen gökyüzünün sessizce bıraktığı damlalar, dünyanın en güzel melodisine dönüşür.