Bayramlar sadece tatil günleri değildir. Bayramlar; kırgınlıkların unutulduğu, büyüklerin hatırlandığı, çocukların sevindirildiği, insanların birbirine yeniden sarıldığı özel zamanlardır. Ne yazık ki modern hayatın koşuşturması içinde bayramların taşıdığı manevi değerleri yavaş yavaş unutmaya başladık.
Eskiden bayram sabahlarının ayrı bir heyecanı vardı. İnsanlar günler öncesinden hazırlık yapar, evler temizlenir, çocuklara yeni kıyafetler alınırdı. Bayram sabahı erkenden kalkılır, ailece kahvaltılar yapılır, büyüklerin elleri öpülürdü. Komşular birbirine gider, kapılar sonuna kadar açık olurdu. Şimdi ise birçok insan için bayram sadece birkaç günlük tatilden ibaret hale geldi.
Oysa bayramın özü paylaşmaktır. Bir yetimin başını okşamak, bir yaşlının gönlünü almak, uzun zamandır aramadığın bir akrabayı ziyaret etmek belki de yapılacak en kıymetli ibadetlerden biridir. Bayramlar, insanın insan olduğunu yeniden hatırladığı günlerdir.
Bugün teknolojinin gelişmesiyle birlikte insanlar birbirine daha kolay ulaşabiliyor gibi görünse de aslında gönüller arasındaki mesafe giderek büyüyor. Bir mesaj atıp “İyi bayramlar” yazmak elbette güzel ama bir büyüğün kapısını çalıp halini hatırını sormanın yerini hiçbir şey tutamaz.
Bayramlar aynı zamanda toplumsal birlik ve beraberliğin de en güçlü simgelerindendir. Aynı sofrada oturabilmek, farklı düşüncelere rağmen aynı duada buluşabilmek çok kıymetlidir. Çünkü bizi millet yapan şey sadece aynı topraklarda yaşamak değil, aynı değerleri paylaşabilmektir.
Çocukların bayramı bayram gibi yaşayabilmesi de büyüklerin elindedir. Eğer bizler bayramların ruhunu yaşatamazsak, gelecek nesiller sadece takvimde yazan bir resmi tatil olarak görecektir. O yüzden bayramları sadece kutlamamalı, hissettirmeliyiz. Bu bayramda kırgınlıkları bir kenara bırakalım. Büyüklerimizi ziyaret edelim, küçükleri sevindirelim, ihtiyaç sahiplerini unutmayalım. Çünkü bayramlar, paylaşıldıkça güzeldir.
Hayırlı bayramlar.